Ve bir ses beliriyordu gecenin zifiri karanlığını kaybetmeye yüz tuttuğu o dakikalarda.Bilinmek istiyordu çığlıklarıyla.Boş sokaklarda dolaşıyordu tek başına,varoluşu irdeliyordu,kendini alamıyordu sorulardan.Bir gölge beliriyordu sokak lambasının ilersinde seçilemeyen flu bir gölge dans etmeye başlıyordu umarsızca.Ruhlarımızdı onlar yarım kalmışlığımızın tamamlayıcıları,her gece buluşmalarımızın şahidi.
Sevmişlerdi bu saatleri birlikte geçen geceleri,yalnızca biz olan dakikaları,hep dans edeceklerdi her gece buluşup zifiri karanlıklarda besteleri yankılanırken sokaklar da hayat bu çığlıklarını duyuracaklardı tüm dünyaya.Dans ederek gezebilirlerdi geceleri dünyayı hayalleri yarım kalmazdı.O saatlerde uyumayan kim varsa belki de duyabilirlerdi aşkı,görebilirlerdi gerçeği.
Tüm anlamsızlıklardan arındığında ruhlar,hissedilebilen tek gerçeklik büyülemişti onları.Bu her gece devam edecekti ta ki sonsuzluğa ulaşana kadar.Yorgun düşüp uyurken kirpiklerine dokunan bir el kadar sıcak,samimi,hissedilir ve masum kalabilen her şeye..
ZST. 19.02.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder